Jednostki

Barbarzyńscy łucznicy konni

Description

Prymitywni łucznicy konni ze starożytności.

Kontekst historyczny

Narzędzia służące do zdobywania żywności mogły być również wykorzystywane jako broń wojenna. Wiele grup łowieckich zajmowało się zarówno polowaniami, jak i najazdami – gdy mogli, handlowali i polowali, by zdobyć pożywienie, ale kiedy nadarzała się okazja, nie stronili od okradania sąsiadów. Chociaż łuk kompozytowy (tworzony z połączenia drewna i kości), którym posługiwali się konni łucznicy, był niezrównany pod względem stosunku wielkości do siły ognia, to piesi łucznicy korzystali z wielu różnych rodzajów broni. Strzały wschodnioafrykańskich nomadów były na przykład haczykowate, dzięki czemu zatrute groty miały więcej czasu na dostarczenie zabójczego ładunku. Również grupy północnoamerykańskie walczyły (przynajmniej na początku) z europejskimi osadnikami (i między sobą), używając łuków jako głównej broni.