Description
Unikalna hinduska jednostka ciężkiej kawalerii epoki klasycznej. Sąsiadujące jednostki wroga otrzymują karę -5 do siły bojowej.
Kontekst historyczny
Choć na bojowych słoniach nie można było nadmiernie polegać jako na wierzchowcach (gdy panikowały, nie obchodziło ich, którą stronę tratują), przez stulecia stanowiły one nieodzowną część indyjskiej wojaczki – aż do nastania epoki prochu. Przedtem natomiast varu (królewski słoń) spełniał dwie funkcje. Ich zapach potrafił wprawić konie w przerażenie, rozbrajając tym samym prawie całkowicie wrogą kawalerię. Po drugie natomiast, były zdolne do przełamywania nawet najsilniejszych linii piechoty, zwłaszcza w swoich zwierzęcych pancerzach, miażdżąc włóczników, łuczników i wszystko inne, co stanęło im na drodze (którą przemierzały z prędkością do 25 km/h). Warto też wspomnieć, jak trudno było wykończyć słonia, który w rekordowych przypadkach potrafił przyjąć nawet do 60 strzał, nim padł. Varu zwykle wyposażano w lektykę lub innego rodzaju platformę dla łuczników, co czyniło je wszechstronnie funkcjonalnymi jednostkami bojowymi. Ich woźnica zawsze jednak pamiętał o tym, że zwierzę może niespodziewanie wpaść w szał i trzymał pod ręką szpikulec i młot, dzięki którym mógł szybko zabić słonia jednym uderzeniem w mózg.