Description
+1 do ruchu.
Kontekst historyczny
Niestety, wczesne lotniskowce były powolne… Zbyt powolne, by dotrzymać tempa okrętom liniowym i krążownikom będącym trzonem floty oraz wypełnić swoją funkcję, czyli zapewnić wsparcie z powietrza. Lotniskowce pozbawione ochrony floty były bardzo podatne na zniszczenia – niemal każdy atak mógł zatopić te wlekące się, delikatne statki. Z tego właśnie powodu stworzono nowy typ lotniskowców, których powstanie stało się możliwe dzięki międzywojennym postępom w budowie silników. Choć waszyngtoński traktat morski z 1922 roku ograniczał wyporność lotniskowców do 23 tysięcy ton wody, wszyscy zignorowali to postanowienie, efektem czego była koncepcja ich nowych wersji opracowana w 1931 roku przez amerykańskich admirałów Clarka i Yarnella. Zakładała ona budowę jednostki wystarczająco szybkiej, by poruszała się razem z innymi statkami floty, będąc przez nie osłaniana. I tak amerykańskie lotniskowce klasy Essex napędzane turbinami przekładniowymi Westinghouse'a zasilanymi sześcioma kotłami stały się najliczniejszymi dużymi okrętami wojennymi XX wieku.