Description
+1 do zasięgu.
Kontekst historyczny
W latach 80. XIX w. brytyjska admiralicja przez wzgląd na postęp w budowie dział morskich i amunicji zgłosiła zapotrzebowanie na nowy dalmierz o dokładności do 3% na 3000 jardów. W roku 1888 profesorowie Archibald Barr i William Stroud zbudowali pierwszy dalmierz koincydencyjny, który spełniał te wymagania, a do roku 1898 ich firma sprzedała ponad 150 sztuk swojego wynalazku na całym świecie, z których większość trafiła na pancerniki. Urządzenie składało się z długiej tuby z soczewką na każdym z jej końców, dwóch pryzmatów wewnątrz i okularu pośrodku. Operator obracał pryzmaty, aż dwa obrazy nałożyły się na siebie, a kąt obrotu każdego z nich pozwalał określić odległość do oddalonego obiektu dzięki prostej triangulacji. Dalmierze koincydencyjne były standardowym wyposażeniem marynarki wojennej aż do chwili, gdy zastąpiono je nowoczesnymi dalmierzami laserowymi.