Description
+10 do siły bojowej przeciw umocnieniom dzielnic.
Kontekst historyczny
Ruchomy ostrzał to metoda na objęcie dużego obszaru zmasowanym ogniem, z powodzeniem stosowana zarówno przez okręty wojenne, jak i baterie lądowe. Prowadzenie ostrzału z przemieszczających się, niestabilnych platform nie ułatwia jednak zadania artylerzystom – zazwyczaj muszą mierzyć oni do kolejnych punktów oddalonych od siebie o 20–30 metrów (w przypadku współczesnych pocisków) i rozmieszczonych wzdłuż ścieżki o długości od kilkuset do kilku tysięcy metrów. Przy ostrzale z wielu statków powstaje w ten sposób prostokątny obszar, wewnątrz którego wszystko zostaje zrównane z ziemią. Takiego typu ruchome ostrzały podczas II wojny światowej okazały się skutecznym sposobem na wykurzanie przeciwnika z fortyfikacji i obszarów zabudowanych, więc nie omieszkano dodać ich do destrukcyjnego repertuaru marynarki morskiej.