Description
+7 do siły bojowej podczas walki z jednostkami z klasy bombowców.
Kontekst historyczny
Pod koniec I wojny światowej, gdy długodystansowe naloty bombowe stały się częstsze i groźniejsze, kilku projektantów zaczęło produkcję samolotów myśliwskich, które miały powstrzymać bombowce. Nazwali oni swój nowy typ maszyn „samolotami przechwytującymi”. W okresie międzywojennym, gdy oczywiste było, że podczas następnego konfliktu wszyscy skupią się na bombardowaniu terytorium przeciwnika (zgodnie z koncepcjami włoskiego teoretyka Giulio Douheta), skoncentrowano się właśnie na projektowaniu jednostek przechwytujących. Powstały dwa rodzaje tych samolotów: relatywnie lekkie i szybkie myśliwce przeznaczone do ataku bombowców w powietrzu oraz cięższe, długodystansowe myśliwce przystosowane do działania w niekorzystnych warunkach pogodowych i nocą. Podczas zimnej wojny zarówno Stany Zjednoczone, jak i sowiecka Rosja utrzymywały całe skrzydła myśliwców przechwytujących (choć w przypadku wojny atomowej i tak nie byłoby z nich większego pożytku).